Geboortereportage Pia

Het is donderdagavond. Iets na tien. De deur van de verloskamer zwaait open.

“Marijke?”
“Ralph?”

We schudden elkaar de hand. We hebben elkaar niet eerder gezien omdat ik deze geboortereportage overneem van een collega die op vakantie is.

Mari Isabel weet zich geen houding meer, ze heeft nu 2 cm ontsluiting en heeft het zwaar. Ze houdt zich even op in de badkamer en ik krijg haar voorlopig niet te zien. Ik stel voor aan Ralph dat ik dan eerst nog even de sleutel van het huis van mijn collega oppik bij haar buurvrouw, voor het geval ik daar na de reportage nog even wil rusten, voor ik weer twee uur terug naar huis rijdt. Ralph oppert dat ik ook gewoon in het huis van mijn collega wat kan gaan rusten of lezen ofzo en dat hij me zal bellen als het tijd is om terug naar het ziekenhuis af te zakken. Het geeft hem in elk geval al een fijner gevoel dat ik nu op 10 minuutjes van hen zit ipv op twee uur :-)

Daar aangekomen krijg ik een berichtje van Ralph “pas 3 cm, ga maar slapen”. Dat ga ik doen, ik druk hem op het hart dat hij me wel van elke verandering op de hoogte moet houden. Rond 2u ‘s nachts opnieuw een berichtje “we hebben gekozen voor de ruggenprik, we gaan nu ook slapen”.

Het is uiteindelijk 5u30 als ik terug naar het ziekenhuis vertrek. 8 cm nu. Dat ziet er goed uit, denk ik.

De ochtendploeg komt zich voorstellen, Ralph en ik krijgen ontbijt. Mari Isabel wil niets eten, ze voelt zich misselijk. Ze wil zich wel een beetje opmaken. Voor de foto’s. Even tanden poetsen, haar kammen en vlechten en wat make-up opdoen.. “Ik kan er maar beter goed uitzien als ik straks de boel onderspuug”, grapt ze (ze kan er nog mee lachen, dat is goed, denk ik).

Er zijn werkzaamheden aan de gang in het ziekenhuis en er is flink wat lawaaihinder. Ter compensatie voor dat ongemak krijgen de patiënten een doosje chocolaatjes aangeboden van het ziekenhuis. Beetje ongelukkige timing dat de verpleegkundige daar net komt mee aanlopen als het eerste spuugbakje van de dag eraan moet geloven. Maar ook hier wordt om gelachen.

De uren tikken weg. De misselijkheid blijft. De 8 cm ook. Mari Isabel heeft inmiddels koorts gekregen. Wanneer dat later op de dag opnieuw het geval is krijgt ze een extra infuus met antibiotica. Daarvoor moet ze opnieuw geprikt worden.. geen sinecure zo blijkt. Rollende vaten. Zeer moeilijk te prikken. De meest ervaren prikster van het ziekenhuis wordt opgetrommeld omdat de verloskundigen haar niet nog meer ongemakken willen bezorgen als het prikken niet meteen lukt. Het starten van de antibiotica impliceert helaas dat straks de baby ook een kuur moet krijgen en een nachtje ter observatie op neonatologie zal moeten verblijven. Ik kan de teleurstelling van het gezicht van Mari Isabel aflezen. Ze vertelt dat haar eerste kindje vijf weken te vroeg met een keizersnede werd gehaald na gebroken vliezen en dat ze dit keer haar kindje zo graag bij zich had willen houden na de geboorte. Ze vertelt er meteen achteraan dat het enige advies wat ze geeft aan haar zwangere vriendinnen luidt “maak geen geboorteplan!” .. dan kan je ook niet teleurgesteld zijn als er niets van je plan overblijft, voegt ze er nog aan toe.

Maar hoe je ook je best doet om geen verwachtingen te hebben, je hebt ze natuurlijk toch. En de kunst is dan om die te kunnen loslaten en vooruit te kijken. Mari Isabel besluit daar en dan om dat te doen en ik bewonder haar ervoor.

Het is inmiddels 15u en alweer een nieuwe ploeg komt zich voorstellen.
Omwille van het litteken van de eerdere keizersnede van Mari Isabel wordt er heel voorzichtig omgesprongen met de weeën-opwekkers maar de verloskundigen zijn het er nu wel over eens dat er zo stilaan wel iets moet gaan gebeuren. In overleg met de gynaecoloog gaan de weeën-opwekkers iets naar omhoog. “We wachten nu nog een half uur om te kijken wat het effect daarvan is maar als er dan niets veranderd is, is dit verhaal ten einde…”. “Hoe bedoelt u, dan is dit verhaal ten einde”, vraagt Ralph. Natuurlijk kan hij best zelf wel het antwoord op zijn vraag verzinnen maar hij moet ergens nog gehoopt hebben dat de verpleegkundigen met een ander antwoord dan ‘keizersnede’ op de proppen zouden komen. Helaas… “keizersnede” is het enige antwoord op zijn vraag. Als er al een geboorteplan was geweest dan was het hele plan bij deze verfrommeld en in de vuilnisbak gekegeld… Iedereen baalt en hoopt vurig dat het harder zetten van de weeën-opwekkers een wonder zal verrichten op een half uur tijd..

Een goed half uur later komt de gynaecoloog terug binnen. Tot twee keer toe wordt de arts gestoord door haar telefoon net op het moment dat ze Mari Isabel wil gaan onderzoeken.. Telkens verdwijnt ze dan even op de gang en komt even later weer terug. Het lijkt wel alsof iets of iemand hierboven nog wat tijd wil rekken, denk ik.
En dan uiteindelijk toch het verdikt: 9,5 cm.
YES!
(ik roep het niet, ik denk het wel, iedereen denkt het, ik weet niet meer of de anderen het wel roepen maar er is in elk geval een gevoel van euforie dat even door de kamer golft).

“ok, ik geef je nu nog even, je mag al lichtjes meeduwen als je wilt, ik kom straks terug en dan gaan we ervoor”. 

De dokter komt terug en Mari Isabel perst alsof ze nooit iets anders heeft gedaan. Ze doet het echt ontzettend goed en ik vraag me af waar ze in godsnaam die kracht nog vandaan haalt.. Om 17:12 komt uiteindelijk een prachtig meisje tevoorschijn. Pia zal ze heten.

Pia wordt al meteen even onderzocht door de kinderarts maar ze laat stevig van zich horen, heeft een mooie kleur en kreeg het ook niet één keer moeilijk tijdens de geboorte. Ze mag dus best nog wel even bij mama voor huid op huid contact, ook al moet ze omwille van het koorts-verhaal van haar moeder nadien toch mee naar neonatologie. De kinderarts die even later de couveuse komt binnenrijden om Pia op te halen heeft de meest ondankbare taak van de dag. Mari Isabel heeft echt geen zin om haar dochtertje af te geven, maar wat moet, moet..

Ik hoop dat jullie snel weer samen waren en wens jullie alle geluk van de wereld met jullie mooie gezinnetje!
heel veel liefs,
Marijke

geboortefotografie Pia-1 geboortefotografie Pia-2 geboortefotografie Pia-3 geboortefotografie Pia-4 geboortefotografie Pia-5 geboortefotografie Pia-6 geboortefotografie Pia-7 geboortefotografie Pia-8 geboortefotografie Pia-9 geboortefotografie Pia-10 geboortefotografie Pia-11 geboortefotografie Pia-12 geboortefotografie Pia-14 geboortefotografie Pia-15 geboortefotografie Pia-16 geboortefotografie Pia-17 geboortefotografie Pia-18 geboortefotografie Pia-19 geboortefotografie Pia-20 geboortefotografie Pia-21 geboortefotografie Pia-22 geboortefotografie Pia-23 geboortefotografie Pia-24 geboortefotografie Pia-25 geboortefotografie Pia-26 geboortefotografie Pia-27 geboortefotografie Pia-28 geboortefotografie Pia-29 geboortefotografie Pia-30 geboortefotografie Pia-31 geboortefotografie Pia-32 geboortefotografie Pia-33 geboortefotografie Pia-34 geboortefotografie Pia-35 geboortefotografie Pia-36 geboortefotografie Pia-37 geboortefotografie Pia-38 geboortefotografie Pia-39 geboortefotografie Pia-40 geboortefotografie Pia-41 geboortefotografie Pia-43 geboortefotografie Pia-44 geboortefotografie Pia-45 geboortefotografie Pia-46 geboortefotografie Pia-47 geboortefotografie Pia-48