Ik heb nu een “knutselkleuter”. Een kleuter die van knutselen houdt dus. Fijn, zal je misschien denken? En op zich is het ook wel fijn dat mijn kleuter zich nu wel een uur lang (een uur, zoals in 60 minuten!) al knutselend alleen kan vermaken. Ware het niet dat haar kunstwerken erin bestaan een blad vol te kleven met stickers -mijn kleuter kan nu goeduitgekozen stickers zelf (zoals in helemaal alleen, zonder hulp!) van het stickervel losmaken!- eigenlijk kan je dus stellen dat haar kunstwerken erin bestaan de stickers van het ene vel papier te verplaatsen naar een ander vel. Vervolgens knipt ze haar kunstwerk in duizend stukjes -mijn knutselkleuter houdt ook van knippen- en laat die stukjes op de grond dwarrelen. Waarna ik minstens anderhalf uur om de 45 seconden moet herhalen dat ze die papiersnippers (excuseer, stukjes kunstwerk) in de vuilbak moet gooien.

Nu heb ik het er eigenlijk best allemaal voor over, voor dat uur (die volle 60 minuten dus!) dat ze zich al knutselend weet bezig te houden. Alleen is ook wel een beetje kostelijk, dat stickervellen in stukken knippen (excuseer, dat knutselen). Maar hé, je kan het ook positief bekijken, Merel kan nu voor elke gelegenheid “knutselgerief” vragen zonder dat daarmee onze speelgoedberg in omvang toeneemt… de afvalberg daarentegen.

M.

www.babyfotograaf.be