Kids and other stories

Het schoolreisje van Merel naar Aviflora was geen gigantisch succes (zie vorige post) maar omdat het weer de afgelopen week dat ook niet was en de speeltuinen met binnengedeelte niet bijzonder dicht gezaaid liggen (en omdat mama een heel klein beetje veel nieuwsgierig was naar waar mn kleine meid op schoolreis was geweest) zetten we afgelopen vrijdag koers naar Ingelsmunster www.aviflora.be.

We draaien de parking op als Merel roept “hé mama, hier ben ik geweest!” Ik vind haar vrij enthousiast klinken en vraag me heel even af of juf Bea me wel goed heeft ingelicht toen ze me vertelde dat Merel die dag heel veel heeft gehuild, heel even maar hoor, als we binnen zijn zie ik al meteen een heleboel “problemen” voor Merel. Zo verschijnt “meneer Aviflora” (iemand in zo’n pak met een reuzegrote kop) plots vanachter een hoekje en klampt Merel zich meteen aan mij vast, met doodsangst in de ogen en een gehuil waarbij het zo veel te lang duurt voor de tweede WHAAAAAAAA volgt op de eerste, je kent dat wel. En dan de speakers waaruit wordt omgeroepen dat de papegaaienshow gaat beginnen… speakers… ook zo niet Merel haar ding…(zie vorige post)

Haar neefje en nichtje toeren al rond op een treinmolentje maar Merel kijkt liever nog even de kat uit de boom. Terwijl Sieben zich kwaad maakt op een konijn dat hij “aaikes” (lees: kletsen + aan de pels trekken) aan het geven was en dat zich nu net buiten Siebens handbereik heeft gelegd.

Jasper en Leli worden ondertussen geschminkt, Merel wil (nog) niet en Sieben staat nog steeds van zn oren te maken tegen het konijn “PPOE POE AAAKE” (vertaling: poes kom hier ik wil je aaien).

Als Merel ziet hoe haar nichtje in een prinsesje verandert wil ze ook een “mipresje” zijn. Onze kleine meid begint stilaan los te komen: spelen op de speeltuin, ravotten op de trampolines, zwaaien naar Leli en Jasper op het treintje en in de vliegtuigjes, … Tegen de tijd dat de hondenshow begint voelt Merel zich helemaal op haar gemak, de luide muziek lijkt haar niet meer te hinderen en ze danst en klapt enthousiast in haar handjes voor de klunzige kunstjes van de hondjes. Na afloop mogen de kindjes naar het podium komen waar een clown ballonnetjes voor hen plooit terwijl de hondjes uitrusten. Merel steekt haar handje uit en krijgt een ballonnetje, Sieben steekt ook zn handje uit… naar één van de hondjes …”PPOE POE AAKE”

M.
Homepage

“Mama, vind jij mij schattig?” vraagt Merel.
Ik lach en vraag me af waar ze dat nu weer vandaan haalt. Dat heeft een ouder kindje op school waarschijnlijk ns tegen haar gezegd, misschien wel tijdens het afscheidsfeest voor de juf van K2 toen onze drama queen zich nog ns van haar beste kant heeft laten zien. Als ik Merel die middag ophaal zegt ze : “Mama, ik heeft een beetje gehuild omdat Dir(e)k Teur (ze spreekt het uit alsof “direc” zn voornaam is en “teur” zn familienaam) zoveel awaai maakt”. Merel was bang geworden toen de directeur door de micro sprak en was toen heel hard beginnen huilen, iedereen wist meteen dat het Mereltje(-het-schattige-bleiterke-van-juf-Beatrijs) was en ze werd volop getroost, vertelde Merel haar juf. En “haar” juf mag je trouwens vrij letterlijk nemen… ze wijkt niet van haar zijde en zegt “juffrouw Bea is mijn vriendin” :-)
Verder is Merel ook, zoals dat hoort op het einde van het schooljaar (ook al is dat schooljaar eigenlijk nog maar net begonnen), op schoolreis geweest! Over dat grote avontuur vertelde Merel : “Er was een aap boven het gras en ook een bambi en limonade prikt aan mijn tong en ik heeft gehuild en dan heef ik water gekregen…” Op mijn vragen “Waar is je zonnemuts?” en “Naast wie heb je gezeten op de bus?” antwoordt Merel respectievelijk met opgetrokken schouders “vergeten…” en met sterretjes in haar oogjes “naast juffrouw Bea :-)”

M.

Homepage