Kids and other stories

Net geluncht en lekker gekletst met de vroedvrouw, leuk dat we elkaar, een jaartje na de geboorte van Sieben, nog af en toe zien. We hadden het, hoe kan het ook anders, over de geboorte van Sieben. 

Ik wil dit verhaal al lang een keer neerschrijven, en dit is misschien wel een goed moment… 

Lieve Sieben, al een paar nachten voelde ik dat je eraan kwam, maar elke nacht viel ik uiteindelijk toch gewoon in slaap en leek alles tegen ‘s ochtends weer stilgevallen, tot het die zondagochtend toch leek door te zetten… nog geen weeën die naam waardig, maar toch af en toe ns een filnke kramp terwijl ik met Merel blokken torens bouwde. Toen je zusje kort na de middag een dutje deed hebben we in alle rust een babysit voor haar geregeld en de vroedvrouw opgebeld voor een stand van zaken “ik denk dat het nu toch zal doorzetten, maar het is helemaal anders als bij Merel, het verloopt veel rustiger, je hoeft je niet te haasten maar wil je straks wel al even langskomen?…” 

Een uurtje later lag je in mn armen, mn kleine man…

Toen alles geregeld was, nonkel Niko en vroedvrouw Mieke onderweg hiernaartoe, vond ik de rust om me helemaal te verliezen in de weeën. Die waren nu heel erg in kracht toegenomen en volgden elkaar heel snel op. Papa Robin was ondertussen de spullen voor het ziekenhuis in de auto gaan laden, toen hij weer even bij me kwam kon ik net genoeg lucht happen om te zeggen “niet meer weggaan, hij is daar…” Robin probeerde me er nog even van te overtuigen dat het wel niet zo’n vaart zou lopen maar toen ik zei dat ik je kruintje al kon voelen wist hij dat het menens was… een perswee later was je hoofdje geboren… daar zaten we dan, op onze knieën tegenover elkaar, met jouw hoofdje in onze handen, wachtend op een volgende perswee… dit moment kan ik niet met woorden vatten, de tijd stond heel even stil… tot, een krachtige perswee later, je hele lijfje geboren werd… wat ben je mooi mn kleine schat! 

mama

test 1,2 … en we zijn on-line :-) 

Precies een jaar na de geboorte van Sieben.

Terwijl mn kleintje zich er stilaan van bewust wordt dat hij, naast knietjes om op te kruipen, ook voetjes heeft om op te staan (hij heeft trouwens super coole schoentjes gekregen voor zn verjaardag van peter Niko, je zou voor minder al ns op je benen proberen te gaan staan) en grote zus Merel bijna klaar is voor haar eerste stapjes naar de kleuterschool is het voor mama tijd geworden om er op professioneel vlak weer eens in te vliegen…

Veel surfplezier op mn gloednieuwe site! Post even een berichtje om te laten weten wat je ervan vindt en stuur de link gerust door naar iedereen die je kent met baby, trouw -of andere plannen waar een fotograaf bij hoort.

Nu nog even de kids mee naar buiten nemen voor een lentewandelingetje… tot binnenkort.

M.