Het ziet eruit alsof ze liever pannenkoeken wilden hebben… of ander gezelschap? Laten we het houden op gezelschap dat minder luid (of vals?) “lang zal hij leven” zong :-)
Maar het is verder toch nog goed gekomen hoor met dat feestje, dat feestje met veel duplo, plasticine en beestjes. Dat feestje met vlinders, prinsessen, robots en (lichtjes mislukte) tijgertjes…
kijk maar hier!
M.
Als we langs de watersportbaan rijden staat het er vol met kermiswagens, de viskramen en roetsjbanen staan er netjes op een rij te wachten tot ze naar hun stekkie op het Sint Pieters plein mogen voor de halfvastenfoor.
Merel: “Wat is dat voor een vrachtwagen mama?”
mama: “Het is een wagen van de kermis”.
Merel: “En die? Is die ook van de Ker(st)mis?”
mama: “ja, die ook”.
merel: “En die, …. ”
Dit herhaalt zich zo’n twee en een halve kilometer lang en iedere keer neemt ze pas genoegen als ik heb geantwoord “Ja schat, die ook”. Omdat ik mn eigen antwoord een beetje beu word besluit ik eens te variëren…
Merel: “En die daar mama, die kleine auto daar, is die ook van de Ker(st)mis?”
mama: “Dat weet ik niet, schatje”
Merel: “Waarom weet jij dat niet?”
mama (*beetje geïrriteerd en spijt dat ik niet gewoon “ja, die ook” heb geantwoord*): “Ik kan toch niet alles weten…”
Merel: “Studeren hé mama, dan moet je maar leren en studeren, dan weet je alles, dat is toch niet zo moeilijk… kijk, dat is gras, en een boom en een brug en daar in de verte dat zijn huizen, ik heb dat toch ook allemaal geleerd wat dat is, als ik jou iets vraag moet jij het zeggen hé, dat is toch niet zo moeilijk…”
Enfin, ze was fel, de dochter, ik krijg al schrik tegen dat ze me ooit zal vragen om haar te helpen met haar huiswerk… Maar wacht, als ze ooit naar huis komt met een slecht rapport: “Studeren hé Merel”
M.
Grote dag vandaag, kleine man is jarig! (Nog!) vroeger dan anders hoor ik dat hij een beetje begint te wriemelen, zuchten en fluisteren, en ja hoor: tòk, tuut op de grond en “Sjiebe is wakkr”, omdat het nog vroeg is en er vandaag sowieso extra geknuffeld moet worden, neem ik hem bij me in bed (niet dat ik hem gewoonlijk bij me in bed neem ofzo hoor, helemaal niet…). “Isse mama noh beetse moe?”, vraagt hij. “Ja schat, mama is nog een beetje moe, en papa ook, en Merel slaapt ook nog en Merel haar konijntje slaapt ook nog” … “Ah”, kreeg ik als antwoord en hij ploft zich neer, zn gezichtje op dat van mij en dan in mn buik trappelen met zn voetjes. Het voelt een beetje als toen je nog van binnen uit trappelde, maar dan langs buiten… en ik geniet :-)
En dan hoor ik plots Merel brullen, ze roept iets over haar konijn en wakker worden maar de klok zegt 6u44 en konijn slaapt tot 7u00 normaal… als ik haar om uitleg vraag begint ze te huilen “maar mama, ik zeg tegen mijn konijn dat het tijd is om op te staan maar hij wil niet opstaan mama”. Ze heeft geen (doorslaap)sticker verdient maar verder laat ik het maar zo. Ik gooi Sieben bij haar in bed en vraag aan Merel of ze weet wie er vandaag jarig is. “SIEBEN!” roept ze, op mn vraag of we voor hem zullen zingen antwoord ze “straks, beneden mama, als de taart op tafel staat…”
Die taart zal voor zaterdag zijn, Sieben viert vandaag met zn vrienden, en als we ons naar Kristien haasten na school is er voor ons ook nog een pannenkoek!
En verder, verder heb ik vandaag gedaan wat me voor de bevalling van Sieben niet meer was gelukt: Naar de kapper gaan! En ben ik vanmiddag samen met ‘de papa’ gaan lunchen, zo rond 13u30 zaten we met een glaasje wijn in de hand… ‘t was eens wat anders dan een babyhoofdje
Mijn kleine koning aap was heel blij met zn kroon… maar het heeft geen twee minuten geduurd voor ze stuk was :-(
M.
Ik hoop dat ie ze mooi vindt… en dat ie ze niet binnen de twee minuten stuk scheurt… dat hoop ik ook.
oh, en is er iémand die heeft opgemerkt dat de slang een cijfer 2 is? (‘t lief alleszins al niet… *ontgoocheld*)
M.
Met zn bijna 2 jaar, 85 cm en 14400 gram zorgt Sieben hier van ’s morgens (veel te) vroeg tot ’s avonds laat voor de vrolijke noot. Dat kleine ventje is zo opgewekt en vrolijk, hij barst van energie en is altijd content, een echt zonnetje in huis, zoals ze zeggen. Hij is daarbij ook nog zo ontwapenend en hoe hard ik soms ook probeer… ik kan het niet: Ik kan niet boos zijn op hem … laat staan dat ik hem iets kan weigeren.
Eten en babbelen zijn Sieben zn voornaamste bezigheden. Zo wil hij het liefst in een koekje geschminkt worden en is zn eerste werk altijd de tafel dekken. Welk moment van de dag het is maakt hem daarbij niets uit, als hij binnenkomt neemt hij het brood uit de kast (en de pot choco!), klimt op zn stoel en zegt “ziesjo, boentrammetje ete”. “Nee schat, het is nu geen tijd om te eten, zet alles maar terug en ga maar een beetje spelen…”, zonder veel gemor doet hij dat dan. Vervolgens gaat hij naar de speelgoedbak met de kookspullen, zet zn fornuisje klaar, zoekt de grootste kookpot uit, hup, de groenten erin, en soep maken… (tja, als ‘t maar eten is, nietwaar)
Zelf is hij ook om op te eten wanneer hij bijvoorbeeld:
- Met een vette Gentse ‘e’ “Ooooh tinkobèèèwlll” roept. Telkens er een Disney film begint flitst Tinklebell even voorbij, weet je wel. “Een” Disney film, daarmee bedoel ik eigenlijk gewoon Junglebook, Sieben zou elke dag, liefst 5 keer, naar prookie en ballebeer kijken… niet dat ik hem dat toelaat uiteraard, echt niet hoor, of had ik net al gezegd dat ik hem niets kan weigeren ;-)
- Met diezelfde Gentse ‘è’, naar opa roept: “das wewl mij stoel è”, wanneer opa zn trip trap durft aan te raken en Sieben hem ervan verdenkt zijn plekje aan tafel te zullen innemen, en dat ziet ge van hier dat dat gene waar zal zijn…
- Als bemiddelaar optreedt wanneer zn vriendjes I. en M. met elkaar op de vuist gaan bij de onthaalmoeder.
- Hier thuis, zonder het zelf te beseffen, ook wel ns als bemiddelaar optreedt door er op elk moment in te slagen een glimlach op je gezicht te toveren…
- Wanneer hij ons telkens weer aan elkaar voorstelt: “das errul”, “das papa”, “das mama”, “das sjiebe”,… en dan begint het gewoon weer opnieuw terwijl hij ons met zn vingertje aanwijst “das errul”, “das papa”,… (Hij doet het op momenten waarop we allemaal samen zijn en maakt daarmee duidelijk hoe blij hij is als iedereen er is. Jammer dat die momenten, vooral tijdens de week, soms zo schaars zijn want hij kan daar zo van genieten.)
- Wild enthousiast ronddanst en roept “OOH PIPI… FINK ERRUUULLL!!!” als Merel op haar potje heeft geplast, waarbij hij er met zn vrolijke danspasjes zelfs soms in slaagt Merel-laat-mij-eerst-een-uurke-gerust-als-ik-net-wakker-ben haar mondhoek even te doen opkrullen…
- In zn “bote poep” rondloopt, een blinker van Merel op grond vind, die roze plastieken edelsteen op zn kont plakt en dan komt showen “kijk mama, mooi è!”… (maar dit zal ik niet in het lijstje opnemen want dat vergeeft hij me vast nooit als hij dit ooit leest… oeps, te laat)
- Ik telkens weer schrik als hij plots begint te brullen op de achterbank “GRRRRRAAAAAAAAAUUW doete leeuw”, iedere keer als we een ING kantoor voorbij rijden.
- Zelfs als hij Merels zwarte stift te pakken krijgt en daarmee een gigantisch kunstwerk op de muur tekent of als hij me vierkant uitlacht in mn gezicht terwijl hij zo hard hij kan zn 14400 gram in het bad laat plonsen nadat ik hem dat al tien keer verboden heb omdat er ondertussen meer water naast het bad ligt dan erin… dan nog, dan nog is hij om op te eten :-)
Helemaal stapel zijn we op elkaar, wanneer hij rechtstaat op het waskussen is hij net even groot als ik, dan kijken we diep in elkaars ogen (nadat Sieben eerst even heeft gecheckt of mama nog compleet is: “oog, noh e oog, mond, neus, oor, noh e oor”) , hij legt dan zn twee zachte warme handjes op mn wangen, neemt mn gezicht stevig vast en… kust me
*smelt*
En zo kan ik nog wel even doorgaan… je bent een schatje, mn kleine man, je bent gewoon een schatje! En ik, ik ben een gelukzak, omdat ik nu al bijna twee jaar jouw mama mag zijn :-)
M.
Deze mama had een beetje last van kronen stress… een goed moment om mijn eigenste creaties ns met de wereld te delen dacht ik zo! (Toen Merel 3 werd had ik wel afgedaan, de juf had toen een kroon voor haar gemaakt met blinkers erop enzo, tssss). Maar hé, binnenkort wordt er hier eentje twee en mag ik weer lekker aan de slag :-)
M.
“Als je mama en papa vannacht niet wakker maakt, schmink ik je morgen in een prinses!”
En zo gebeurde het,
na twee nachtjes proberen weliswaar, eerst moest uiteraard nog even uitgetest worden of mama haar ook echt NIET zou schminken als ze ons wel wakker gemaakt had :-)
Schminken is fun! Zelfs als er helemaal geen schmink aan te pas komt is het al leuk :-)
Merel speelt nu de hele tijd dat ze iedereen schminkt en wil ook zelf geschminkt worden, hierbij mag je gewoon doen alsof. Er wordt hier heel wat afgeschminkt met onze denkbeeldige borsteltjes kiezen we een denkbeeldig kleurtje uit ons ondenkbaar uitgebreide kleurenpallet, bestaande uit wel 1000 schakeringen van roze, en ook glitters en blinkers en alles erop en eraan.
Je kan alles zijn wat je maar wil, we maken er telkens weer iets moois van… en dan gaan we kijken in de spiegel en Merel is blij, verrukt, verwonderd omdat ze er zo mooi uitziet (zo erg dat ik me soms heel even afvraag of zij het misschien echt kan zien en ik niet omdat ik al groot ben en zij nog een kind… ).
Maar het is ook fun om wat ze er allemaal bij zeggen.
Merel: “Sieben, in wat wil jij geschminkt worden?”
Sieben: “Koekje”
Merel (tegen haar meter die op bezoek is en na 100 keer de vraag “in wat wil je geschminkt worden?” even niet meteen nog iets kan verzinnen) : “Zal ik je in Sieben schminken? Zo met een tuut en een grote snottebel?”
En het is ook fun omdat het er zo makkelijk weer afwast en geen vlekken maakt ;-)
M.
Wie een kleuter heeft kent het vast wel: ‘De Kleuter van de dag’. Voor wie geen kleuter heeft: als je ‘De Kleuter van de dag’ bent mag je de juf helpen met allerlei taakjes. Als je ‘De Kleuter van de dag’ bent mag je de koekjes en de melk uitdelen, je mag de stoeltjes op de tafeltjes zetten en je mag met de bel rinkelen als de juf je dat vraagt. Als je met de bel rinkelt wil dat zeggen dat er moet opgeruimd worden. Eigenlijk ben je dus helemaal niet zo populair als je ‘De Kleuter van de dag’ bent. Zo vertelde Merel ns heel droevig dat ze van Tsjip niet met de parels mag spelen. Ik zag papa al denken: ” Wie is dienen Tsjip…” toen Merel eraan toevoegde: ” Tsjip hebt gebeld en ik mag niet met de parels spelen “. Ik zie het al voor me, die arme Tsjip voert gewoon zn taak uit en rinkelt met de bel als de juf hem dat vraagt en dan worden al zn vriendjes boos op hem …
Als je ‘De Kleuter van de dag’ bent ben je dus eigenlijk gewoon ‘Het Sukkeltje van de dag’… MAAR als je ‘De Kleuter van de dag’ bent krijg je ook een grote stempel op je handje! Een stempel! Een stempel is net zo magisch als, bijvoorbeeld, een sticker. Stempels en stickers zijn de sleutel tot succes in de omgang met kleuters! Je geeft ze een stempel (of een sticker) en je krijgt plots alles van ze gedaan. Je ziet ze enkele centimeters groeien en met enige fierheid doen ze precies wat je van hen vraagt. Kortom, kleuters vinden het gewoon heerlijk om ‘De Kleuter van de dag’ te zijn!
Naast het feit dat kleuters tot alles te overhalen zijn met een stempel of een sticker zijn kleuters ook soms té eerlijk, waardoor ze hun moeder wel ns in verlegenheid brengen of ronduit door de grond doen zakken. Maar deze moeder had geluk. De moeder van deze kleuter was niet in de buurt toen ik de gigantische stempel op het handje van haar kleuter opmerkte en zei: “Ooooh, jij bent de kleuter van de dag, wat leuk!” Waarop de desbetreffende kleuter vluchtig een blik op haar handje wierp, me vervolgens nogal onverschillig aankeek, haar schoudertjes optrok en zei: “nee hoor, die is van vorige week”.
M.